
04-21-2008
|
 |
Devamlı Üye
|
|
Üyelik tarihi: Apr 2008
Mesajlar: 291
|
|
Ruhum Efendim [ Şiir ]
Ruhum Efendim
Nice âşıklar gördüm, nicedir görürlermiş seni
Sâdık vezirlerinle dolaşırmışsın ümmetini
Yaralıları ziyarete gelirmişsin Efendim 
Nerdesin, öldürücü yokuşlarda kaldım; ben yetim
Ruhânî değilim, nasıl varam huzûr-u yakîne?
Kader geçit verir mi acep ol Ravza-i Pâkine?
Ne kadar isterdim, şöyle sancılı bir 'off ' diyeyim;
Ya sen gelesin imdada, ya da ben göçüp gideyim
'Hû ' söyler her nefesim; sen ki damarlarımda kansın
Ciğerlerim kebab olmuş ne gâm! varsın dünyam yansın!
Bir başka cânân istemez gönlüm; bağlandım gamzene!
Vurulmuşum sevda özümden, tutulmuşum Sidre'ne 
Sesini özledim kimsesiz gecelerde;                      
Hep ağladım için için;                                         
Bekledim seneler boyu eşiklerde;                        
Başımı koydum kurbanlık için;                            
Ağlıyorsam, sanma ki kırılmışım; kör olur gözüm
Ofluyorsam, hiç bıkmadım bekçilikten; yanar özüm
Kırılası kalem! dilim kurur böyle sitemimden;
Bîzârım Allah'ım benim şikâyetim hep nefsimden
Acı yazdım, bir yüz bularak mihnetli şefkatinden
İncinme, uykusuz gecelerime ver; Raûfsun sen
Ne desem ki; çok seviyorum seni, çok sevgime ver
Himmetin olmazsa, kabul etmez beni gökler ve yer
Âh bir sarılsaydım boynuna kucak kucak aşkımla!
Âh bir tutsaydım ellerinden; öpseydim doya doya!
Öpseydim kadem-i şerîfinden çatlak dudağımla!
Çökseydim dize ve eriseydim sohbet ocağında!
İlk aşkım diyemem, lakin aşılmaz aşkımsın inan!
Çatlarsa bir gün kalbim; 'Ahmedim ' yazsın her damla kan!
Kesilirken veda sözüm; 'Habîbim ' desin tükensin!
Zira sen, ölmüş hissiyâtımda açan kardelensin 
Alıver ipimi eline çek, sür beni ardın sıra!
Koşmazsam hâinim; tek, 'Sahibim' sen olduktan sonra
Beklerim susuz ekmeksiz, bu kapı senin kapınsa
Buyursun Azrâil, varılacak yer senin yanınsa 
Bir Kutlu'nun seccâdesine yüz sürdüm, öyle geldim
Cennet köyünün toprağını öptüm öptüm de geldim
Şiir şiir aşkımı kabul eder misin Efendim ?
Bir kerecik olsun bana da 'Gel!' der misin Efendim?
Canım, Cânânım, Cinânım, Melceim, Mededresânım!
Lutfet elini Bîçâreye ki sensiz perişânım
|