
05-18-2008
|
 |
Bayan Üye
|
|
Üyelik tarihi: Jan 2008
Mesajlar: 1.492
|
|
İçimdeki Çocuğun Masal Saatine Denk Gelmişti AşK..
Yüreğime iyilik yağmurları yağdırmayalı öyle çok zaman geçti ki 
Herbir hücreme dolan pırıltıdan ibaret yaşamak Sadece bir pırıltı
Varlığınla parlayan,yokluğunda acıtan
Kelepçelenmiş dudaklarına sahte gülücükler,ne yapsam boş Oysa ben öyle çok uğraşmıştımki demir almamak için limanından,öyle çok yutkunmuştumki 
Boğazıma dolandı sevgime dair ne varsa Kirpiklerime saklandı gözyaşlarım,bilme diye 
Oysa iki adım ötemizde değilmiydi mutluluk Uzansak tutmayacakmıydık
Kim korkuttu senin ellerini böyle,yoksa kaçtığın benmiyim
Aylarca hasrete gebe bekledim durdum sensiz bu sessiz şehirde
Ne gözlerim kalktı yerden gün ışığına,ne ellerimi açtım ezan çığlıklarında
Bir kaç çoçuk gülüşüne baktım sırf sana benziyor diye Bir tek onlarınki saftı senin gibi,bir tek onlarınki sahici
Ve bir kez bile aklımdan geçirmedim "o gitti,dönmeyecek!" demeyi Bir kez bile anlatmadım vapur düdüklerine gecelerce seni burda bekleyip hıçkırıklarımla dön diye denize yalvardığımı
Oysa benim öğrenecek daha ne çok şeyim vardı,ne çok
Her gün yeni bir gün ümidiyle başladım hep,gün sonunda bana kalan yokluğunun tortuları oldu
Sustum
İçimde fırtınalar koptu ben hep sustum
Gitmene dair söyleyecek ne çok şeyim vardı ah bir dinleseydin
Gitme diyecektim,bağırdım Ama sen çoktan gitmiştin
Seviyorum diyecektim gurursuzca,yalvaracaktım belki,ağlayacaktım
Ama ellerim sen görme diye gözyaşlarımı silmekle meşguldu,sevmiyorum dedin çektin gittin
Sonra sert rüzgarlar ardı ardına esip dağıttı gidişinle darmadağın benliğimi
Gücüm yetmedi itiraz etmeye,yoktu artık sebebim
Giden gitmişti,unutulan unutmuş
Yıllar geçti sonra aynalara küs yıllar
Gittiğin aylar sonra zonk etmişti beynime Çok geç kalmıştım ben hayata çok geç
Bu sefer aynalar küstü bana Tanımadığım biri karşımda
Şakaklarına kar yağmış,yüreği büzüşmüş hasretinden
İçimde kaldı koskocaman çocuksu hayallerim Binbir parça pazzılı yapmaya çalışan 3 aylık bebekten farksızdım yokluğunda
Sonra hayat yoksunluğumdan istifade edip unutturdu bana senle ilgili ne var(yok)sa
Unuttum dedim adına boyumdan büyük acıların
Unutmadım ben hiç oysa
 
İçimdeki çocuğun masal saatine denk gelmişti aşk 
Tut deseydin ellerimi,bir an beklemezdim
Gel deseydin her hatana beyaz örter gelirdim
Yada gidiyorum deseydin en acısından
Mühür vurur gözlerini beklerdim yorgun bedenimin tükenmesini
Oysa sen bana ne gel dedin, ne git
Daha adını ezberleyemeden geldin geçtin hayatımdan
Sokakta oynarken ben iplerlimle,sardın sarmaladın beni ayağıma bir çift topuklu ayakkabı düşürdün kanattın dizlerimi,kalkamadım
Daha uyku saatime çok vardı oysa Masal kötü bitti diğerlerinden farklı
Benim gözlerim acıya hep açık kaldı
Belki birkaç yıllık dilimiydim ben hayatının
Gittin belki adımı anmaz oldu dilin,unuttun
Kolay derdi kuşlar hep kanat çırpışlarında,unutmak kolay
Banada kolay geldi unutmak Aynada hep silik yaşamak  
"GözYaşıNın DeyMediĞi baHçeDe oLmuYor AşK yeTişMiyoR "
|